czwartek, 26 czerwca 2014

wiele decyzji podjętych zbyt pochopnie..

tak dawno mnie tu nie było... 
tak wiele się zmieniło... żeby opowiedzieć to wszystko, co się stało, nie wystarczyłoby mi chyba na to czasu... 
w skrócie, od 5 miesięcy jestem sama...
to były najgorsze miesiąc mojego życia, nie dlatego,że to koniec, tylko dlatego,że osoba, z którą spędziłam prawie 3 lata była zdolna zrobić mi coś tak okropnego... coś, czego w życiu nikt się nie spodziewał... 
myślałam,że się po tym wszystkim nie podniosę, ale jest ok, jest coraz lepiej, próbuje zapomnieć o tym, co się wydarzyło... tak cienka linia dzieli miłość a nienawiść... to był moment, wieczorem przy nim zasnęłam a rano już go nienawidziłam... nikt nie ejst w stanie wyobrazić sobie tego, co ja tam w środku przeżywałam, każdy tylko mówił "to dupek,zapomnij o nim" a ja... jak mogłam zapomnieć o kimś komu oddałam całą siebie... teraz inna daje mu to co ja dawałam, poświęca mu swój czas...
szkoda,że zabrała mi coś co było dla mnie najważniejsze, raniąc przy tym kogoś, dla kogo ona była najważniejsza... oboje zranili tych, którzy tak wiele byli w stanie im poświęcić... 
i wiem, niestety zdaję sobie z tego sprawę,że ja nigdy nie przestanę myśleć o tym, co się stało, co przeżyłam,co czułam, jak bardzo mnie skrzywdził. nie życzę nikomu tego, co przytrafiło się mi, a dlaczego? bo kochałam z całych sił i jeszcze mocniej, co za to dostałam? kilka nieprzespanych i przepłakanych tygodni. 
miłość jest ciężka,nie wiem czy nawet warto się przywiązywać, jestem zła na siebie,że potrafiłam to wszystko wybaczyć, próbować naprawić coś, co już dawno było przekreślone, coś co on zepsuł, nie ja.. 
mam tysiąc myśli, mogłabym tu jeszcze pisać i pisać i pisać ale... zbyt wiele emocji jeszcze, to jeszcze nie minęło, wszystko wraca z podwójną siłą... 
chciałabym,żeby wszystko w końcu się ułożyło... może jak wyjadę, to uda mi się zapomnieć...